Een schoolpoort is geen drive-in.

Veiligheid rond scholen is geen optie, maar een verantwoordelijkheid

De eerste schooldagen zijn voorbij. Zoals elk jaar zien we opnieuw veel ouders en grootouders die hun kinderen veilig en wel naar school brengen. Gelukkig doet het overgrote deel dat op een correcte en respectvolle manier.

Toch stel ik vast dat sommige bestuurders bewust verkeersovertredingen begaan aan schoolpoorten. Auto's worden geparkeerd aan gele onderbroken strepen, op of vlak voor een zebrapad, of op plaatsen waar het zicht van voetgangers en fietsers ernstig wordt belemmerd.

Dat is niet zomaar een overtreding. Het brengt kinderen, ouders en andere weggebruikers daadwerkelijk in gevaar.

Veilige schoolomgevingen zijn voor ons als gemeentebestuur een absolute prioriteit. We investeren daarom in veilige infrastructuur, oversteekplaatsen, verkeersmaatregelen en schoolomgevingen die kinderen maximaal beschermen. Maar infrastructuur alleen volstaat niet. Verkeersveiligheid staat of valt ook met het gedrag van elke weggebruiker.

Een schoolpoort is geen drive-in. Wie ervoor kiest om de verkeersregels naast zich neer te leggen voor een paar minuten tijdswinst, maakt een verkeerde keuze. Wat verder parkeren en de laatste 100, 200 of 300 meter samen met je kind wandelen, is geen verlies van tijd. Integendeel. Het geeft kinderen de kans om verkeerssituaties beter te leren inschatten en toont hen dat verkeersregels voor iedereen gelden.

Wat daarbij vooral stoort, is het gebrek aan respect voor wie wel inspanningen doet. Veel ouders kiezen bewust voor de fiets of leggen een stukje te voet af, vaak door weer en wind. Zij geven het goede voorbeeld. Het is begrijpelijk dat zij zich ergeren wanneer zij moeten uitwijken voor fout geparkeerde voertuigen of zien hoe sommigen zichzelf uitzonderingen lijken toe te kennen.

Haast en drukte in de ochtend zijn menselijk. Maar ze mogen nooit een excuus zijn om anderen in gevaar te brengen.

Onze politiediensten voeren geregeld controles uit aan scholen en zetten aan het begin van het schooljaar extra mensen en middelen in. Die aanwezigheid heeft vaak een positief effect op het gedrag. Maar politie kan niet permanent aan elke schoolpoort aanwezig zijn.

Daarom zal ik deze problematiek opnieuw op de agenda plaatsen van het politiecollege, met de vraag om na een korte periode van sensibilisering gericht en consequent handhavend op te treden. Een streng maar rechtvaardig beleid is wat mij betreft noodzakelijk wanneer verkeersveiligheid in het gedrang komt.

Wie bewust blijft kiezen voor onveilig gedrag, moet weten dat daar gevolgen aan verbonden zijn.

De cijfers tonen waarom dit zo belangrijk is. In Vlaanderen gebeuren jaarlijks meer dan 2.400 verkeersongevallen in schoolomgevingen of op schoolroutes. Daarbij raken ongeveer 2.700 kinderen en jongeren gewond. Gemiddeld raken jaarlijks een tachtigtal scholieren zwaar gewond of komen zij om het leven.

Achter elk van die cijfers schuilt een kind, een gezin en een verhaal.

Daarom wil ik een duidelijke oproep doen aan iedereen: laten we elk onze verantwoordelijkheid opnemen. Als overheid blijven we investeren in veilige infrastructuur. Van weggebruikers verwachten we respect voor de verkeersregels en voor elkaar.

Alleen samen kunnen we bouwen aan schoolomgevingen waar kinderen veilig, zorgeloos en met vertrouwen naar school kunnen gaan.

Want de veiligheid van onze kinderen begint niet aan de schoolpoort, maar bij het gedrag van elke volwassene die er passeert.